Το ημερολόγιο της Λίβερπουλ
Ένα διαφορετικό θέμα φιγουράρει στην επίσημη ιστοσελίδα της Λίβερπουλ. Ο κεντρικός αμυντικός της Λίβερπουλ U18, Κόνορ Κόντι, διηγείται πως περνάει μια εβδομάδα στο στρατόπεδο των «κόκκινων».
Ο γεννημένος στις 25 Φεβρουαρίου 1993 θεωρείται ένας από τους πιο ταλαντούχους αμυντικούς των ακαδημιών της Λίβερπουλ και γράφει στο ημερολόγιό του τις εντυπώσεις που του αφήνει κάθε ημέρα η προπόνηση, οι αγώνες, το άγχος αλλά και ο Κένι Νταλγκλίς.
Δευτέρα
«Είμαι νευρικό, αλλά και ενθουσιασμένος. Κλοτσάω πράγματα μέσα στο δωμάτιο και προσπαθώ να συγκεντρωθώ στο παιχνίδι Κυπέλλου νέων ενάντια στη Σάουθεντ. Συνήθως είμαι ήρεμος, αλλά ο αγώνας γίνεται στο «Άνφιλντ». Θέλω απεγνωσμένα να βοηθήσω την ομάδα μου να περάσει στους 8. Φάγαμε και ο προπονητής μας ξεκίνησε την ομιλία του, αλλά …ξαφνικά ο Κένι Νταλγκλίς εμφανίζεται στην πόρτα. Μπήκε μέσα και μας χαιρέτησε έναν προς έναν και μίλησε με όλους μας! Και εκεί που περίμενα να μου μιλήσει για το παιχνίδι, μου λέει για το πρόσφατο ντεμπούτο μου με την εθνική Αγγλίας U19. Αυτό ήταν, με ηρέμησε και πήρα θάρρος».
Τρίτη
«Φτάνουμε στο Μέλγουντ στις 9:30 και είναι τρομερή αίσθηση να περνάς την πόρτα των εγκαταστάσεων. Είμαι ενθουσιασμένος που θα προπονηθώ με την πρώτη ομάδα. Έχω υπάρξει ξανά μέλος της πρώτης ομάδας, στο παιχνίδι με τη Γουλβς, αλλά αυτό είναι το κάτι άλλο, καθώς ετοιμαζόμαστε για ευρωπαϊκό παιχνίδι. Πήρα αμέσως τηλέφωνο τον μπαμπά μου για να του πω τι κάνουμε εδώ. Μέσα σε δευτερόλεπτα και η μητέρα μου και ο αδερφός μου ήταν στο τηλέφωνο και με εμψύχωναν. Δεν έβλεπα την ώρα να μπω στο αεροπλάνο και κοιμήθηκα μόλις 3 ώρες το βράδυ. Ήμουν από μικρό παιδί οπαδός της Λίβερπουλ και έβλεπα ένα όνειρο μου να πραγματοποιείται».
Τετάρτη
«Φτάνω στο Μέλγουντ από νωρίς και ετοιμάζομαι για την ευρωπαϊκή μου περιπέτεια. Τσιμπάω κάτι στα γρήγορα και φεύγουμε για το αεροδρόμιο. Είναι τρομερή εμπειρία να ταξιδεύεις με τα είδωλά σου. Δεν ήθελα να κατέβω από το αεροπλάνο, όλα ήταν υπέροχα. Από τις μεγάλες δερμάτινες θέσεις, μέχρι τις ταινίες που είδαμε. Όταν προσγειωθήκαμε μας περίμεναν πολλοί οπαδοί μας και δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω. Στο ξενοδοχείο, για να διώξω το άγχος, έπαιξα playstation και πήρα τη Λίβερπουλ, φυσικά».
Πέμπτη
«Πως σκοτώνει την ώρα του ένας παίκτης της Λίβερπουλ όταν έχει ευρωπαϊκό παιχνίδι; Μόλις κατάλαβα ότι δεν έχεις χρόνο! Κάναμε μια χαλαρή προπόνηση στο γήπεδο της Σπάρτα και υποχρεωτικά ξεκουραστήκαμε το μεσημέρι. Μετά ήρθε η ώρα για τη συνάντηση της ομάδας. Δεν κατάλαβα ότι είπαν το όνομά μου, μέχρι που με σκουντούσαν οι συμπαίκτες μου και …ξύπνησα. Έβλεπα από το παράθυρο του ξενοδοχείου τους οπαδούς να πηγαίνουν στο γήπεδο και συνειδητοποίησα ότι συνήθως εγώ ήμουν αυτός που έκανα αυτό το δρομολόγιο και τώρα είμαι έτοιμος να πάω στο γήπεδο, αλλά για άλλο σκοπό. Είναι δύσκολο να το περιγράψω το πώς νιώθω. Είσαι στα αποδυτήρια με τον Ρέινα, τον Κάουτ και τον Κάραγκερ και τους βλέπεις να σε συμβουλεύουν. Το καλύτερο είναι όταν ο Ντιρκ έβαλε μουσική και ο Κάραγκερ άρχισε να τραγουδάει ενώ ένας φυσιοθεραπευτής του έκανε μασάζ. Με ρώτησε τι μουσική έχω στο Ipod μου και εγώ ντράπηκα. Μετά έρχεται ο αγώνας…».
Παρασκευή
«Πίσω στην πραγματικότητα. Προπονούμαι λίγο, για αποθεραπεία μετά το ταξίδι. Ήταν μια υπέροχη εβδομάδα και για να είμαι ειλικρινής ανυπομονώ να παίξω με τη μεγάλη ομάδα».
