Τελειώνοντας και τον Μαρέσκα η Τσέλσι, πρέπει να καταλάβει η διοίκηση πως ο γιαλός είναι στραβός και όχι τα καραβάκια που αρμενίζουν!
Αυτή η πολιτική της Τσέλσι να απολύει εύκολα προπονητές έχει φέρει τίτλους, αλλά και αστάθεια και όλα δείχνουν πως ο Έντσο Μαρέσκα θα γίνει ο 14ος προπονητής που θα απομακρύνεται από το 2003 και μετα, στην εποχή δηλαδή από τη μέρα που ο Ρομάν Αμπράμοβιτς αγόρασε την ομάδα. Και όλα δείχνουν πως και η καινούργια ιδιοκτησία των τελευταίων ετών παραμένει πιστή σε αυτό το δόγμα! Φταίει όμως ο καλόγερος ή μήπως το μοναστήρι;
Γράφει ο Maverick
Η τάση συνεχίστηκε και υπό την νέα ιδιοκτησία από το 2022 καινό Μαρέσκα είναι κοινό μυστικό πως θα προστεθεί σε αυτή τη λίστα με τους μόνιμους προπονητές που απολύθηκαν και μάλιστα αρκετοί έχοντας μόλις κατακτήσει λίγους μήνες πριν κάποιον τίτλο!
Ο Κλαούντιο Ρανιέρι (2004) έγινε πρώτος που απολύθηκε , παρά τη 2η θέση στην Premier League που για τότε ήταν η κορυφαία θέση του κλαμπ έπειτα από το μοναδικό πρωτάθλημα του 1955.
Ο Ζοσέ Μουρίνιο (2007 απολύθηκε στην πρώτη θητεία) έφερε τίτλους και κυρίως αυτοπεποίθηση! “Αμοιβαία συναίνεση” ήταν η επίσημη ανακοίνωση μετά από διαφωνίες με τον Αμπράμοβιτς εκείνο τον Σεπτέμβριο του 2007.
Ο Αβραάμ Γκραντ (2008) απολύθηκε μετά από τον τελικό που έχασε η Τσέλσι στα πέναλτι στη Μόσχα για το Champions League και με την ομάδα να τερματίζει δεύτερη στην Premier League.
Ο Λουίζ Φελίπε Σκολάρι (2009) έμοιαζε τελειωμένος πολύ πριν απολυθεί εκείνη τη σεζόν μετά από κακή πορεία.
Ο Κάρλο Αντσελότι (2011) παρά το νταμπλ (Premier League + FA Cup) την προηγούμενη σεζόν το 2010 που είναι και το μοναδικό στην ιστορία του συλλόγου, απομακρύνθηκε στο τελευταίο παιχνίδι της επόμενης σεζόν και λίγο άκομψα μάλιστα, αφού του ανακοινώθηκε στα αποδυτήρια το τέλος της συνεργασίας!
Ο Αντρέ Βίλας Μπόας (2012) κόστισε πολλά χρήματα για να αποδεσμευτεί από την Πορτο αλλά έφυγε μόλις εννέα μήνες αργότερα μετά από κακά αποτελέσματα.
Ο Ρομπέρτο Ντι Ματέο (2012) Κατάφερε να κατακτήσει τον πολυπόθητο στόχο για τον Αμπράμοβιτς αλλά λίγους μήνες μετά την κατάκτηση του Champions League με την ομάδα να γίνεται η πρώτη που αποκλείστηκε ως κάτοχος από την φάση των ομίλων απολύθηκε!
Και πάλι ο Ζοσέ Μουρίνιο (2015) μετά από κατάκτηση ακόμα ενός πρωταθλήματος γνώρισε την πίκρα της απόλυσης αφού λίγο πριν τα Χριστούγεννα η ομάδα βρισκόταν πάρα πολύ χαμηλά στη βαθμολογία!
Ο Αντόνιο Κόντε (2018) που ήρθε, πήρε πρωτάθλημα αμέσως και μετά ένα FA cup αλλά παρά την κατάκτηση της Premier League ήρθε σε κόντρα με όλους και απομακρύνθηκε.
Ο Φρανκ Λάμπαρντ (2021) απολύθηκε μετά από μέτρια πορεία αν και έδωσε πολλές ευκαιρίες σε νέα παιδιά
Ο Τόμας Τούχελ (2022) πραγματικά κανείς δεν κατάλαβε γιατί απολύθηκε αν και κατέκτησε το Champions League λίγο μετά την αλλαγή ιδιοκτησίας.
Ο Γκρέιαμ Πότερ (2023) έμοιαζε καταδικασμένος σχεδόν από την αρχή και φυσιολογικά μετά από αρκετά κακά αποτελέσματα απολύθηκε.
Ο Μαουρίτσιο Ποτσετίνο (2024) αν και ισορρόπησε την κατάσταση και τελικά άρχιζε να βρίσκει μια ταυτότητα σε μια ομάδα με δεκάδες παίκτες έπειτα από την αλόγιστη μεταγραφική πολιτική των Αμερικάνων απομακρύνθηκε με “Αμοιβαία συναίνεση” που κακά τα ψέματα ήταν ουσιαστικά απόλυση.
Σε αυτή την λιστα να προσθέσουμε τον Μαουρίτσιο Σάρι που όμως αν και είχε πάρει το Europa League το 2019 αποφάσισε να παραιτηθεί και να υπογράψει στη Γιουβέντους το 2019 και βέβαια και τον Ράφα Μπενίτεθ το 2013 που ουσιαστικά υπήρξε υπηρεσιακός και μπόρεσε παρά την τεράστια γκρίνια να φύγει με έναν τίτλο το Europa League.
Ο Έντσο Μαρέσκα αναμένεται σήμερα να αποτελέσει παρελθόν και ίσως αυτό το ματς με τη Μπόρνμουθ να ήταν το τελευταίο του αν και έφερε δύο τίτλους το Conference League και το περιβόητο παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων και έβγαλε πάλι την Τσέλσι στο Champions League. Κάποια στιγμή πρέπει να κοιτάξουν την αλήθεια στα μάτια και να καταλάβουν στην Τσέλσι πως ο γιαλός είναι στραβός και δεν αρμενίζουν τα καραβάκια λάθος!
