Η Χαρτς «ζει» το όνειρό της, δικαιώνει τον «Mr Brighton» και πάει να κάνει κάτι που δεν έχουμε δει από τον… Σερ Άλεξ Φέργκιουσον!

Η Χαρτς δεν ζει απλώς το όνειρό της, το διαταράσσει.  «Ανακατεύει» τη σκωτσέζικη ιεραρχία, κάνει τον «Mr Brighton» να χαμογελά δικαιωμένος και ακουμπά επιδόσεις που έχουμε να δούμε από την εποχή του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Το ερώτημα, πλέον, είναι αμείλικτο: πρόκειται για μια παρένθεση που θα κλείσει ή για τη στιγμή που κάποιος αποφάσισε να αλλάξει το σενάριο που παίζεται εδώ και δεκαετίες; 

Η Χαρτς «ζει» το όνειρό της, δικαιώνει τον «Mr Brighton» και πάει να κάνει κάτι που δεν έχουμε δει από τον… Σερ Άλεξ Φέργκιουσον!

Στη Σκωτία, εκεί όπου η τάξη μοιάζει ακλόνητη, η Χαρτς εμφανίζεται ως η πιο ενοχλητική εξαίρεση. Με σταθερότητα, αριθμούς και μια πορεία που δεν χωρά εύκολα σε καλούπια, η ομάδα του Εδιμβούργου πιέζει το κατεστημένο, δικαιώνει τις επιλογές του «Mr Brighton» και θυμίζει ότι το ποδόσφαιρο δεν αγαπά τις βεβαιότητες,  ούτε τα αιώνια… δίπολα.

Δεν είναι σύμπτωση αν συμβαίνει κάθε… εβδομάδα

Αυτήν την στιγμή, η Χαρτς βρίσκεται στην κορυφή της σκωτσέζικης Premiership. Με 57 βαθμούς, έχει «χτίσει» διαφορά από τους διώκτες της, στο +6 από τη Ρέιντζερς και στο +9 από τη Σέλτικ. Σε ένα σημείο της σεζόν όπου συνήθως ξεκαθαρίζουν οι ρόλοι, και με επτά αγωνιστικές να απομένουν μετά τη 25η στροφή, η πορεία της παύει να είναι έκπληξη και αποκτά ουσιαστική σημασία.

Στον πάγκο, ο Ντέρεκ ΜακΊνες έχει βάλει κανόνες και ρυθμό. Στο χορτάρι, ο Λόρενς Σάνκλαντ έχει πάρει πάνω του την ευθύνη ως πρώτος σκόρερ των «Maroons», με 11 γκολ, δίνοντας κατεύθυνση σε μια ομάδα που ξέρει πλέον πού πατά και πού πάει. Και συνολικά, οι αριθμοί «λένε» πολλά χωρίς να «φωνάζουν», 22 γκολ υπέρ, μόλις 11 παθητικό, η καλύτερη ομάδα στην Σκωτία εκτός έδρας. Ένα σύνολο που σκοράρει όσο χρειάζεται και δέχεται ακόμα λιγότερα, ισορροπία που θυμίζει πρωταθλητές και όχι «ευχάριστες ιστορίες». 

Το ντέρμπι «μίσους» με τη Χιμπέρνιαν δεν έβγαλε απλώς νικητή, αλλά χαρακτήρα. Μέχρι αργά στο Εδιμβούργο, το ματς ήταν παιχνίδι υπομονής και λεπτών ισορροπιών. Ο Τόμας Μάγκνουσον, στο 88’, έσπασε τη σιωπή και μετέτρεψε το 0-0 σε δήλωση. Όχι απλώς τρεις βαθμοί για τη Χαρτς, με το τελικό 1-0, αλλά επιβεβαίωση. Γιατί όταν κερδίζεις έτσι ένα ντέρμπι, δεν διαχειρίζεσαι πια την πορεία σου, την υπογράφεις. Και με τη Ρέιντζερς να έρχεται, το επόμενο ματς δεν θα αφορά τη βαθμολογία, αλλά το ποιος έχει δικαίωμα να την κοιτά από… πάνω.  

Ωστόσο, η πορεία της προς την κορυφή δεν χτίστηκε θεωρητικά, αλλά σε μεγάλες βραδιές. Το 2-1 απέναντι στη Ρέιντζερς έδωσε τον τόνο, το 2-1 στο «Σέλτικ Παρκ» άλλαξε τις ισορροπίες και τον Οκτώβριο ήρθε νέο χτύπημα στη Σέλτικ, αυτή τη φορά με 3-1 στο Εδιμβούργο. Σε εκείνο το ματς, καθοριστικό ήταν το γκολ του Αλέξανδρου Κυζυρίδη για το 2-1, σε μια νίκη που δεν μέτρησε απλώς βαθμούς, αλλά επιβεβαίωσε ότι  μπορεί να κοιτά τους «μεγάλους» στα μάτια!

Spoiler alert: Το έργο δεν τελειώνει όπως συνήθως

Η Χαρτς «περνά» πλέον και στον αγγλικό χάρτη, χάρη στον Τόνι Μπλουμ. Ο άνθρωπος που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο μιλάμε για τη Μπράιτον στην Premier League, μπήκε δυναμικά στο «Τάινκαστλ» τον Ιούνιο του 2025, επενδύοντας περίπου 9,86 εκατομμύρια λίρες για το 29% της ομάδας. Όχι για να συμπληρώσει το σκηνικό, αλλά για να το ταρακουνήσει, με στόχο να αμφισβητήσει ευθέως το Σέλτικ - Ρέιντζερς, φέρνοντας στη Σκωτία δεδομένα και στρατηγική άλλης ταχύτητας.

Για να βρει κανείς το τελευταίο «ρήγμα» στο σκωτσέζικο δίπολο, πρέπει να γυρίσει πίσω τέσσερις δεκαετίες. Η τελευταία ομάδα που κατέκτησε πρωτάθλημα ήταν η Αμπερντίν το 1984-85, με προπονητή τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, σε μια σεζόν που έμεινε στην ιστορία ως εξαίρεση, όχι ως κανόνας.

Όσο για τη Χαρτς, το δικό της πρωτάθλημα χάνεται ακόμα πιο πίσω: 1959-60 ήταν η τελευταία φορά που ανέβηκε στην κορυφή της Σκωτίας. Από τότε, οι στιγμές τίτλων ήταν σπάνιες και αποσπασματικές, με πιο πρόσφατη την κατάκτηση του Κυπέλλου Σκωτίας το 2012. Γι’ αυτό και όσα συμβαίνουν φέτος δεν μοιάζουν απλώς με καλή πορεία αλλά με ευθεία πρόκληση σε μια ιστορία που για δεκαετίες έμοιαζε «κλειδωμένη». 

Η Χαρτς μπήκε στη σεζόν για να… ενοχλήσει και το κάνει με επιτυχία. Δικαιώνει τον «Mr Brighton», ταρακουνά τη Scottish Premiership και πλησιάζει κάτι που έχουμε να δούμε από την εποχή του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Γιατί όταν το έργο παίζεται δεκαετίες με το ίδιο καστ και ξαφνικά αλλάζει πρωταγωνιστή, δεν μιλάμε για σύμπτωση. Μιλάμε για ανατροπή. Και φέτος, η Χαρτς δεν περιμένει το φινάλε, αλλά το γράφει η ίδια!

Εύα Μπέλλου