Επειδή το VAR είναι εδώ και θα μείνει, εκείνο που χρειαζόμαστε είναι καλύτερους διαιτητές!
Ακούω εδώ και πάρα πολύ καιρό, από διάφορους… ρομαντικούς φίλους του ποδοσφαίρου, πως ο VAR έχει καταστρέψει και έχει φθείρει τον αυθορμητισμό σε ένα παιχνίδι. Η απάντηση ήρθε από τους Άγγλους διαιτητές, μέσα σε μόλις 48 ώρες. Αυτό θα ήταν το ποδόσφαιρο στο «Νησί», χωρίς την χρήση της τεχνολογίας. Ξεκάθαρο πέναλτι να μετατρέπεται σε φάουλ εκτός περιοχής, καθαρό γκολ να ακυρώνεται, λάθη επί λαθών, οφσάιντ να μην καταλογίζονται. Αναρωτιέμαι αν αυτό θα θέλαμε, επειδή απλώς προτιμάμε να πανηγυρίζουμε απευθείας μετά το γκολ και να μην περιμένουμε την «εξέταση» μιας φάσης. Το έχω πει και θα το πω πάλι! Για να μην υπάρχει VAR, θα πρέπει να έχουμε ικανούς και καλύτερους διαιτητές. Αυτοί δεν υπάρχουν και ευτυχώς, που υφίσταται η τεχνολογία και μας «σώζει» από αντίστοιχες αποφάσεις, που θα βλέπαμε κάθε εβδομάδα…
Γράφει ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος
Η απουσία VAR από τον 4ο γύρο του FA Cup άνοιξε ξανά μια κουβέντα που στην Αγγλία δεν σταματά ποτέ. Ακόμη και σε παιχνίδια μεταξύ ομάδων της Premier League, όπως το Άστον Βίλα - Νιούκαστλ, δεν υπήρχε τεχνολογική υποστήριξη. Και τα λάθη ήταν πολλά. Και σε κάποιες περιπτώσεις, τεράστια. Τι φταίει σε όλα αυτά; Ναι, είναι η απουσία του VAR, αλλά σας έχω πει τόσο καιρό πως το βασικότερο ζήτημα είναι πως δεν υπάρχουν στο «Νησί» ικανοί διαιτητές!
Στο «Βίλα Παρκ» είδαμε χέρι του Ντινιέ που δεν καταλογίστηκε ως πέναλτι εντός περιοχής, αποβολή που δεν δόθηκε όταν έπρεπε και γενικώς μια διαιτησία που προκάλεσε αντιδράσεις. Το βασικότερο σφάλμα, σαφέστατα, όλων, έχει να κάνει με το ξεκάθαρο πέναλτι εντός περιοχής, που ανέφερα πριν.
Μέσα στην περιοχή, μπροστά στον Κρις Κάβανα, με τον Άγγλο διαιτητή να μην το σφυρίζει και τις «καρακάξες» να ξεσπούν και να κερδίζουν φάουλ. Εν τέλει, από εκεί προέκυψε το γκολ του Τονάλι, που πήγε και αγκάλιασε τον Έντι Χάου, αλλά η ουσία δεν αλλάζει.
Όπως δεν αλλάζει και στο γκολ, με το οποίο προηγήθηκε η Άστον Βίλα, με τον Τάμι Έιμπραχαμ να είναι ξεκάθαρα εκτεθειμένος, αλλά τον επόπτη να μη σηκώνει τη σημαία. Όπως αντιλαμβάνεστε, λόγω της απουσίας του VAR, θα μπορούσε πολύ εύκολα να έχει καθοριστεί μία ολόκληρη πρόκριση. Μία πρόκριση στον επόμενο γύρο, η επιτυχία ή η αποτυχία μίας ομάδας σε ένα 90άλεπτο, αλλά και έσοδα, τα οποία προκύπτουν από τη συνέχεια στον θεσμό!
Το ίδιο Σαββατοκύριακο, στο Λίβερπουλ - Μπράιτον ακυρώθηκε λανθασμένα γκολ του Ενγκουμόχα για το 4-0, δίχως να έχει την παραμικρή σημασία, αν το 3-0 θα γινοταν 4-0. Αντίστοιχα, στη νίκη της Μάντσεστερ Σίτι επί της Σάλφορντ, ακυρώθηκε επίσης κανονικό τέρμα, για οφσάιντ. Το αποτέλεσμα δεν απειλήθηκε, οι «πολίτες» θα κέρδιζαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, όμως η πραγματικότητα δεν αλλάζει.
Κάπου εδώ μπαίνει το βασικό ερώτημα: «This is football without VAR… is it what you want?» Ποδόσφαιρο με αυθορμητισμό, χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς γραμμές και «πάγωμα» εικόνας. Αλλά και με λάθη. Πολλά λάθη. Κάποιοι θα πουν «ναι, το προτιμώ έτσι». Ότι τα ανθρώπινα σφάλματα είναι ένα τίμημα που αξίζει να πληρωθεί για να πανηγυρίζεις χωρίς δεύτερη σκέψη τη στιγμή που η μπάλα βρίσκει δίχτυα.
Τι λέω εγώ; Πως καλύτερα να πανηγυρίζουμε δύο φορές ένα γκολ ή τέλος πάντων, καλύτερα να καθυστερούμε για την εξέταση μίας φάσης, παρά να βλέπουμε αυτά τα πράγματα που παρακολουθήσαμε τις τελευταίες 48 ώρες. Και δεν έχουμε τελειώσει ακόμη, διότι μην ξεχνάτε πως το βράδυ έχουμε τη συνάντηση της Μάκλσφιλντ με την Μπρέντφορντ!
Εν ολίγοις, λέμε πως ωραία θα ήταν να μην έχουμε VAR. Αλλά στη σημερινή εποχή, που υπάρχουν 20 κάμερες σε κάθε ματς, είναι ανόητο – και μερικές φορές πια επικίνδυνο – να επιμένουμε, χώνοντας το κεφάλι στην άμμο σαν τη στρουθοκάμηλο, πως θα θέλαμε να μην υπάρχει.
Ένα πράγμα πρέπει να γίνει και είναι απλό, αλλά ταυτόχρονα πολύ σύνθετο: να γίνουν καλύτεροι οι διαιτητές. Και κυρίως να σκέφτονται όσοι βρίσκονται στο VAR πως δεν χρειαζόμαστε κάποιον να «διευθύνει» το ματς πίσω από ένα μηχάνημα, αλλά απλώς να διορθώνει το ξεκάθαρο λάθος που δεν είδε το ανθρώπινο μάτι. Όχι να ψάχνει αφορμή για παρέμβαση. Όχι να μετατρέπει το ποδόσφαιρο σε εργαστήριο καρέ-καρέ.
Ζητάμε πολλά;
