Περίεργο παρελθόν στο «Άνφιλντ»

(κείμενο αναγνώστη)

Η Λίβερπουλ σαν ομάδα και σαν πόλη είχε και έχει ακόμη σήμερα κάποιες ιδιαιτερότητες, οι οποίες αν και κάπως άγνωστες σε εμάς, είναι σε μία προσεκτική ματιά αρκετά εμφανείς. Απαντώντας έτσι και στην ερώτηση "Μα τί είπαν στο Σουάρεζ οι μαύροι συμπαίκτες του μετά το περιστατικό", η Λίβερπουλ ποτέ δεν είχε πολλούς μαύρους παίκτες. Για την ακρίβεια εκτός από τον Γκλέν Τζόνσον, η Λίβερπουλ έχει μόλις 3 ακόμη (Ντέιβιντ Άμο, Νέιθαν Έκλεστον και Αντρέ Γουίσντομ), κανένας δε εξ αυτών δεν έχει αγωνιστεί φέτος. Αυτό σε αντίθεση με την Άρσεναλ, η οποία έχει παρατάξει στο παρελθόν εντεκάδα ολόκληρη μαύρων παικτών, τις Τσέλσυ και Τότεναμ, οι οποίες επίσης είχαν και έχουν πολλούς μαύρους ποδοσφαιριστές,, αλλά ακόμη και τις 2 ομάδες του Μάντσεστερ, οι οποίες όχι μόνον λόγο οικονομικής δύναμης, αλλά και κατ' επιλογήν, έχουν τα τελευταία χρόνια ρόστερ που αποτελείται από αρκετούς μαύρους παίκτες.

Γιατί λοιπόν όχι η Λίβερπουλ; Γιατί μάλιστα - και αυτό θα έπρεπε να είναι ακόμη πιο ξεκάθαρο - ποτέ το καλοκαίρι δεν ακούμε ούτε ένα όνομα μαύρου ποδοσφαιριστή ως πιθανή μεταγραφή; Δεν σας έχει απασχολήσει ποτέ αυτό; Υπενθυμίζω ότι το 1987 σε ντέρμπυ με την Έβερτον ο Τζον Μπάρνς (ο μόνος μαύρος παίκτης που πράγματι έκανε όνομα στο Άνφιλντ) χρειάστηκε να σπρώξει έξω από το γήπεδο μία μπανάνα που του έριξαν από τις κερκίδες. Ο Τζιμπρίλ Σισέ, πρώτος σκόρερ της Γαλλίας και ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία της Λίβερπουλ τότε, ποτέ δεν κατάφερε να προσαρμοστεί. Ο Εμίλ Χέσκυ και ο Ράιαν Μπάμπελ που πάλι ήρθαν με μεγάλες προσδοκίες επίσης δεν είχαν αυτό που λέμε πετυχημένο πέρασμα. Δε νομίζω λοιπόν, ότι ο Σουάρεζ θα έχει πρόβλημα με τους συμπαίκτες του. Ούτε ασφαλώς θα τον γιουχάρει ποτέ το Άνφιλντ, επειδή είπε 7 φορές μαύρο τον Εβρά, αρχηγό της Γιουνάιτεντ.

Το ζήτημα που τίθεται είναι αν θα μπορέσουμε να χτίσουμε ένα σύνολο, το οποίο επιτέλους να έχε ένα στόχο, όταν επιτίθεται, αλλά και όταν αμύνεται! Ο τραυματισμός των Λούκας, Κάραχερ και Τζέραρντ, έχουν αφήσει τη Λίβερπουλ μία ομάδα χωρίς χαρακτήρα, η οποία μπορεί ταυτόχρονα να κερδίσει την Τσέλσυ, αλλά και να χάσει από τη Φούλαμ και να φέρει ισοπαλία με Νόργουιτς και Σουόνσυ. Και ο Σουάρεζ που τόσο εκτιμάται και εκθειάζεται στο Άνφιλντ, κάνει 10 σουτ σε κάθε μάτς, για να πετύχει τέρμα στα 2 και αυτές συνήθως κατευθείαν πάνω στον τερματοφύλακα. Έχουμε φέτος περισσότερες αδυναμίες από πέρυσι και θα είναι επιτυχία ακόμη και μία θέση στο Ουέφα μέσω κυπέλλου. Ο δε Κέννυ Νταγκλίς έχει φέρει ομόνοια, αλλά αυτή από μόνη της δεν μπορεί να παίξει μπάλα. Ούτε ασφαλώς μπορεί να πιστεύουν στο Λίβερπουλ τα λεγόμενά του, ότι εύχεται το 2012 να πάρουμε αυτό μας αξίζει! Κάθε ομάδα παίρνει αυτό αξίζει μόνη της στο γήπεδο, αν μπορεί!

Antony Talios

(Στείλτε μας και εσείς τη δική σας άποψη ή οποιαδήποτε ερώτηση ή σχόλιο στο info@england365.gr)