Το δράμα της Λίβερπουλ
Είμαι ακόμη ένας απογοητευμένος οπαδός της Liverpool. Και απογοητευμένος -πλέον- όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και από το ΚΛΑΜΠ που λέγεται Liverpool F.C. Το θέαμα που αντικρίσαμε τo απόγευμα της Κυριακής ήταν ακριβώς ο καθρέπτης της ομάδας μας.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα. Μια ομάδα που μπαίνει στο γήπεδο με έναν τεράστιο ενθουσιασμό, ο οποίος κρατά το πολύ 20 λεπτά και με την πρώτη υποψία πίεσης καταρρέει. Τόσο αγωνιστικά, όσο και ψυχολογικά.
Είναι μια εικόνα που είναι ενδεικτική της αξίας τόσο των παικτών ως ποδοσφαιριστών, όσο και ως ανθρώπων. Είναι εμφανές ότι οι περισσότεροι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο βάρος αυτής της φανέλας και της ιστορίας που κουβαλά. Απόδειξη αυτού είναι η επίδοση της ομάδας μπροστά στον κόσμο της! Καλύτερα αποδίδουν εκτός έδρας- παρά εντός! Το πρόβλημά μου όμως δεν είναι αυτό.
Μπορεί οι παίκτες , πλέον ίσως και ο προπονητής- να μην έχουν τις δυνατότητες να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της ομάδας, μπορεί να είναι άτυχοι μπορεί για οποιονδήποτε λόγο στον κόσμο να μην παίζουν καλά. ΚΑΝΕΝΑΣ όμως δεν τους δίνει το δικαίωμα να ΑΤΙΜΑΖΟΥΝ και να ΝΤΡΟΠΙΑΖΟΥΝ την ομάδα. Και δε μιλώ για τη βαριά -και αναμενόμενη- ήττα από τους Geordies. Αναφέρομαι στις πράξεις των Caroll και Reina.
Ο πρώτος κάνοντας ένα απίστευτο θέατρο και που δικαίως του δόθηκε η κίτρινη κάρτα, και ο δεύτερος με την αντίδρασή του και τον "τσαμπουκά" που πούλησε στον Perch. Μια συμπεριφορά ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ και εξευτελιστική για το άθλημα και την ομάδα- πλην όμως ενδεικτική της επικρατούσας κατάστασης στην ομάδα. Μια "ομάδα" που μετά την "τεράστια" επιτυχία κόντρα στην Cardiff, πίστεψε πως ξανάγινε μεγάλη, ενώ στην πραγματικότητα έγινε ακόμη πιο μικρή. Μια κατάσταση που θυμίζει την περσινή εφιαλτική εποχή Hodgson όπου ο καθένας έπαιζε για τον εαυτό του και κανένας για το σύνολο. Με άπειρα κρούσματα έλλειψης πειθαρχίας και με κανένα σεβασμό στο λαό που τους υποστηρίζει. Το ίδιο, λοιπόν, βλέπουμε και φέτος, στις περιπτώσεις Suarez, Caroll και Reina. Και το χειρότερο όλων;
Όλα αυτά γίνονται παρουσία του ανθρώπου που πέρυσι κλήθηκε να μας σώσει! Η μυθικότερη, ίσως μορφή που πέρασε ποτέ από τον σύλλογο είναι εμφανές ότι έχει χάσει πλήρως τον έλεγχο, Και ποια η αντίδρασή του? Να ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙ τους οπαδούς με δικαιολογίες- μόνο για το αγωνιστικό- που απλά ρίχνουν περισσότερο "λάδι στη φωτιά". Ας ελπίσουμε ότι η παρούσα διοίκηση, βλέπει αυτή την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ιστορικότερη ομάδα του νησιού και θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μας ξανακάνει ΟΜΑΔΑ. tired of SUPPORTING & BELIEVING
Γιώργος Μαργαριτόπουλος,
(Στείλτε μας και εσείς τη δική σας άποψη ή οποιαδήποτε ερώτηση ή σχόλιο στο info@england365.gr)


























