Μια Λίβερπουλ που... αναγνωρίσαμε!

Τελικά, όσο περνούν τα χρόνια, αντιλαμβάνομαι ότι λαοί με λαοί, έχουν πολλά κοινά. Για παράδειγμα, οι «νεοέλληνες» με τους... Κέλτες. Λίγο μοιάζουν οι Ουαλοί, αρκετά οι Ιρλανδοί (περισσότερο εκείνοι από το Όλστερ),... ολόιδιοι με μας οι... Σκοτσέζοι!

Μια Λίβερπουλ που... αναγνωρίσαμε!

Γιατί Κέννυ, έπρεπε να φάμε έναν ολόκληρο χρόνο για να αντιληφθείς, ό,τι εμείς είχαμε καταλάβει από πέρσι τον Σεπτέμβρη με το πέρας των φιλικών;

Πόσο καιρό σου πήρε να καταλάβεις ότι ο Χέντερσον δεν είναι εξτρέμ, αλλά κεντρικός με επιθετικές προεκτάσεις; Γιατί δεν χρησιμοποιείς τον Μάξι στα άκρα και τον "καις" στον πάγκο και κατά συνέπεια βάζεις τον Χέντερσον εξτρέμ και ήταν όλο το χρόνο... "τα κάνω αόρατα" (ανύπαρκτος);

Δεν μπορούσες τόσο καιρό να καταλάβεις ότι είναι άσκοπο να στέλνεις ατελείωτες "λόμπες" στον Κάρολ και να του τσακίζουν την πλάτη οι αμυντικοί (στην διεκδίκηση), ενώ πρέπει να παίζει κάτω με τα πόδια γερά (με πλάτη στον αμυντικό) πάνω στο ημικύκλιο της μεγάλης περιοχής, να "σπάει" την μπάλα πλάι στους "κοντούς" (Σουάρεζ και Μπέλλαμυ, να παίζει κι αυτός) και να γίνεται το παιχνίδι; Έπρεπε να φτάσουμε στο φινάλε, να βάλεις τον πιτσιρικά τον Στέρλνγκ και απ' την πρώτη μπαλιά που πήρε, στο παραπέντε να σκοράρει μπρος στο "ΚΟΡ";

Δεν μπορούσες ένα χρόνο να καταλάβεις ότι ο αρχηγός μας, δεν "τραβάει" πια, οπότε πρέπει να παίζει μόνο "άλα Τσιάρτας", καθαρόαιμο 10άρι, να είναι "κολλημένος με UHU" στην σέντρα και να μοιράζει παιχνίδι;... ...Τί μπαλάρα ήταν αυτή που επιτέλους είδαμε στο παιχνίδι με την Τσέλσι; Και γιατί δεν "ξύπνησε" ο ξεροκέφαλος Σκοτσέζος από τον Τελικό του FA Cup; Γιατί δεν παίξαμε έτσι και τότε; Το ματς εναντίον της Τσέλσι, ήταν "ποίημα", δροσερό κοκτέιλ να το πιεις στο ποτήρι! Αν είχαμε λιγότερο... ενθουσιασμό, θα 'χαμε διαλύσει τους "πρωτευουσιάνους" με άνω των 5-6 γκολ! Βασικά, αν και νικήσαμε 4-1, ουσιαστικά... πεντάρα ρίξαμε, αφού το γκολ της Τσέλσι το 'βαλε ο... Ρέινα, μόνος του - ήτοι, πέντε βάλαμε!

Πλην του Ρέινα που ήταν πάλι αρνητικός (εκτός του γκολ, άρχισε να κάνει πάλι κάτι "Εξόδους Μεσολογγίου" και ευτυχώς είχαμε τον έμπειρο Κάραγκερ να τον... σπρώχνει να πάει στην εστία του!), όλη η ομάδα διακρίθηκε! Έκαναν τα πάντα για να με... αποστομώσουν, απ' όσα (άπειρα) τους έχω σούρει όλο το χρόνο! Η ομάδα, ήταν... σεληνιασμένη! Δεν ξέρω αν στο Λίβερπουλ έχουν... Πανσέληνο 3 νύχτες αργότερα από εμάς, πάντως η ομάδα ήταν "από άλλο διάστημα"! Εκπληκτικό το ματς από τους "Κόκκινους"! Μέσα σ' ένα 30λεπτο, είχαν κάνει "σκόνη" την Τσέλσι και ήδη νικούσαμε ...3-0! Και αν δεν ήταν πολύ ορμητικοί οι δικοί μας, αν είχαν λίγο πιο καθαρό μυαλό, θα 'χαμε πάει στην ανάπαυλα με... 5-0! Επιτέλους! Επιτέλους! Να μια Λίβερπουλ από τα παλιά, με "πυρ και κίνηση" (passing game) αστραπιαίο - και προώθηση του παίκτη μπρος να ξαναπάρει την μπάλα, με ταχύτατες ορμητικές επιθέσεις, με φοβερές ενέργειες, εκπληκτικά σουτ... ...τί να πρωτοπείς και να θαυμάσεις;

Απλά, πρέπει να μάθουν να σουτάρουν καλύτερα (βάλε τους Κέννυ να ρίχνουν όλοι από 30 σουτ κάθε προπόνηση), γιατί πάλι "σπάσαμε τα δοκάρια", ενώ πρέπει επιτέλους να βρεθεί ένας "ψυχροαίματος" να σουτάρει τα πέναλτι, γιατί είναι κρίμα να χάνουμε τέρματα απ' τα 11 μέτρα - πάλι! Αυτά. Μπράβο στην ομάδα, μεγαλειώδης εμφάνιση - όχι για την νίκη ή το σκορ, αλλά για τον τρόπο παιχνιδιού (επιτέλους, Κέννυ!)... Μακάρι να "ξύπνησε" ο Σκοτσέζος και να δούμε του χρόνου ΕΤΣΙ να παίζουμε, γιατί ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ να παίζουμε, με αυτό τον τρόπο/σύστημα.

YNWA!

Ρωμύλος Φρονιμίδης

(Στείλτε μας και εσείς τη δική σας άποψη ή οποιαδήποτε ερώτηση ή σχόλιο στο info@england365.gr)